هوالمحبوب

مهمان استثنایی  

اگر قرار باشد مهمانی را به خانه خود دعوت کنید چه روشی را به کار می گیرید ؟

تلفن ؟ نامه ؟ کارت دعوت رسمی ؟ حضوری ؟ و یا  ...

 آیا به این موضوع توجه گرده اید که نوع دعوت و خواندن ما در پاسخ دعوت شونده بسیار حائز اهمیت است . خودتان را در نظر بگیرید  که  مورد دعوت قرار گرفته اید . اگر در شیوه  دعوت با بی اعتنایی ، اجبار میزبان  بر اساس رسم و رسوم ، عدم اشتیاق و خلاصه با سردی و بی مهری  میزبان مواجه شوید چه پاسخی به این دعوت می دهید ؟  حال در نظر بگیرد که می خواهید خداوند این عزیزترین مهمان را به خانه وجود خود دعوت کنید چگونه او را می خوانید ؟ تلفن ؟ نامه ؟ حضور ؟ و یا ...

درباره خواندن نام خدا که راه دعوت خداوند به خانه وجود است در تعالیم استاد ایلیا با موارد بسیار ظریف و حائز اهمیتی مواجه شدم  که بیشتر رعایت ادب در حضور الهی و درک  و فهم این حضور است .

"خدا را بخوانيد. بخوانيد با زبان، با ذهن و با قلبتان و آنگاه بشنويد آنرا از زبان روحتان.

 به هنگام خواندن آگاه باشيد كه، چه كسي را مي‏خوانيد؟ به ياد داشته باشيد كه در حضور كه هستيد؟

 خدا را حدّاقل آن‏گونه بخوانيد كه انساني بيدار، باعظمت، بينا، شنوا و ناطق را مي‏خوانيد. بسياري از مردم به گونه‏اي خدا را مي‏خوانند كه انگار مرده‏اي را مي‏خوانند. به گونه‏اي با خداوند سخن مي‏گويند كه انگار با فردي كه وجودش خيالي است يا در دوردست‏ها سكونت دارد. در حالي كه خداوندِ زنده و حاضر از خودت به تو نزديكتر است. او، هستي توست...

 خدا را طوري بخوانيد كه انتظار پاسخش را داشته باشيد و خداوند، خواننده‏ي خود را حتّي پيش از خوانده شدن، پاسخ مي‏دهد. امّا از راه‏هاي خودش و با روش‏هاي خودش نه صرفاً آنطور كه شما تصور مي‏كنيد. او با علائم و تغييرات، با اتفاقات، با احساسات و انديشه‏ها، با بخشش‏ها و گرفتن‏ها (و...) پاسخ مي‏دهد...

 به هنگام خواندنِ پروردگار آگاه باشيد كه خداوند از شما جدا نيست و بر اين يگانگي و اتصال ذاتي عميقاً مراقبه كنيد كه راه‏گشاست...

 با خنده و گريه، در خواب و بيداري، در سختي و راحتي (...) و حتّي با آهنگ و آواز، خدا را بخوانيد.

 بگذاريد خداوند زمزمه و زمينه‏ي كلام و نگاه شما باشد.  "

ادامه دارد ...

هوالمحبوب

ایلیای حکیم

روزی که با او آشنا شدم  بی مهابا و بدن ترس ، برایم  از خداوندی گفت که  عاشق است و معشوق  !

ایلیای مهربان این معلم بی نظیر الهی از خداوندی گفت که چشم به راه و منتظر مخلوق خود است و خود برای نزدیک تر شدن انسان و نجات او دست به کار می شود .

 ایلیای حکیم  از خدا گفت و چیزی در قلبم تکان خورد .

 او  از خدا گفت و چیزی در روحم به جنبش درآمد.

او از خدا گفت  و ذهنم به  توهماتی که سالها به  تصور خداپرستی درگیر آن بودم واقف شد .

سالیانی که گذشت  خدا برایم مفهومی جز تقسیم کننده بهشت و جهنم نداشت و البته چقدر سخت گیر بود !! از خداوند می ترسیدم آن هم چه ترسی !  او را تنها نیرویی قهار و تنبیه کننده می دیدم  .

اما  ایلیا ی دوست داشتنی ، به سادگی مرا عاشق خدا کرده بود چون عشق به خدا را می فهمید .

 از عبادت و سوداگری سالیان  گذشته  احساس شرم می کردم . خداوند عاشق من بود و من عاشق بهشت او  !

 او نگران  دوری و سرنوشت من بود و من نگران آتش جهنم او !

او مرا دوست داشت و من  ناعادلانه او را به سختگیری محکوم می کردم !!!

ایلیا آمد و در روزی سرد و زمستانی گرمای حضور خداوند را به قلبم هدیه داد و آتش عشق او را در وجودم شعله ور ساخت ...

هوالمحبوب

پادشاه خفته

در نظر بگیرید که شخصی  در حال دیدن کابوسی ناراحت  کننده است  ترس ، فشار ، تاریکی و عوامل ناخوشایند اورا احاطه کرده . در موقعیت خطرناکی گیر افتاده و چند نفر هم قصد جانش را دارند . و تمام این فشارها و ناراحتی ها در سیمای خفته اش که بی تاب و بیقرار است پیداست اگر بخواهید به چنین شخصی  کمک کنید  اولین اقدام شما چیست ؟

به نظر می رسد بیدار کردن این فرد عاقلانه ترین حرکتی است که برای کمک به او می توان انجام داد . نیازی نیست به تک تک مسائل او پرداخته شود  نیازی نیست برای  تاریکی و خطر و فشار ها و دشمنان او در کابوسش به تدابیر مختلف دست بزنیم با بیدار کردن او همه مسائل در یک لحظه  حل می شود .

  در تعالیم استاد ایلیا  وضعیت انسان  ، به پادشاه در خواب تشبیه شده  . پادشاهی که با وجود در اختیار داشتن تمام امکانات پادشاهی در رویای خود با مشکلاتی چون فقر و ضعف و احتیاج و انواع  کاستی ها مواجه است و در رویاهای خود  به افسردگی و اضطراب و سختی و  ضعف دچار می شود و رنج می بیند . هر چند گه گاهی نیز رویاهای شاد کننده می بیند .

این یکی از زیباترین تمثیل هایی است که اگر درست فهم شود کلید رفع تمام کابوس های بشر است .  به نظر شما مشکل اصلی این پادشاه چیست ؟ مشکل انسان چیست ؟  چگونه انسان  به مقام پادشاهی خود واقف شود ؟ و این مقام  چگونه مقامی است ؟

هوالحی

خدای زنده

معلم مهربان  درباره زنده بودن خداوند سخن ها می گفت . آنقدر ساده و صمیمی درباره خدا حرف می زد که  تمام وجود شاگرد از عشق لبریز می شد و با حس غریبی یکپارچه خدا را صدا می کرد و خواهان نزدیک شدن و درک حضور الهی بود .

شاگرد که تا آن لحظه معنای «حی »  را درست نمی فهمید حالا آنقدر مجذوب خدای زنده شده بود که تصوری جز زنده بودن ، دیدن ، شنیدن ، پاسخ دادن خداوند متعال که اینهمه سال از او غافل بود  در ذهنش نمی گنجید .

او درباره  ارتباط پویای خداوند به عنوان عاشق حقیقی  با بندگانش می گفت و شاگرد را از نا امیدی چندین ساله  به نور امید و شادی و ارتباط عمیق تر با خالق هستی  رهنمون می ساخت .  

استاد ایلیا این معلم مهربان به شاگردان  چنین گفته بود که :

 «خداوند زنده و حاضر را بپرستید زنده ، سخن می گوید ، محبت می کند ، فعال است زندگی می بخشد ، تغییر می دهد و دگرگون می کند زنده ، می بیند می شنود ، می خواهد و اراده می کند آيا خالق و معبود شما زنده است؟...

 پروردگار تبارك و تعالي هر لحظه با مخلوقات خود سخن مي‏گويد و از اين طريق آنان را پاك و هدايت مي‏كند، قدرت و زندگي مي‏بخشد و محبت و نوازش مي‏كند... خداوند با (به ظاهر) پست‏ترين و برترين مخلوقات خويش يكسان سخن مي‏گويد... شنيدن اين كلام سرچشمه‏ي شور و شادي و لذت و آرامش است. اين كلام نيرودهنده و رهاننده است... درِ وحي بسته شد امّا آيا درِ الهامات الهي نيز بسته شد؟!... آنان كه خداوند را چنين زشت و خشن براي انسان‏ها به تصوير كشيده‏اند از عشق، تهي گشته‏اند و آن كه از عشق خالي باشد، هستي را نمي‏بيند و آنچه مي‏بيند گمان‏ها و توهمات خودش است...

 اگر چيزي نمي‏شنويد و نمي‏بينيد نه اينكه نيست و يا نبايد باشد. بلكه اين شماييد كه نمي‏بينيد و نمي‏شنويد. اين نقص شماست نه خداوند... در زندگي به كجا گوش سپرده‏ايد، متوجه كه هستيد، در اشتياق چه به سر مي‏بريد، به كجا خيره شده‏ايد، همان صدا را مي‏شنويد و همان را مي‏بينيد كه به سويش متوجه و مدام در حركتيد.  »

چقدر دوست داشتنی است ایلیای مهربان که خدا وند را به حق دوست داشتنی یاد می کند .
خدای زنده دوست داشتنی است